کرای بیبی و احساسات پنهان

کرای‌بیبی نماد احساسات پنهان انسان‌ها


او نه دختر است، نه پسر و حتی قرار نیست یک انسان معمولی باشد. بلکه تجسم احساساتی است که همه‌ی ما تجربه می‌کنیم: غم، عشق، ترس، دلتنگی، فشار، تنهایی و حتی شادی.

این شخصیت را هنرمند تایلندی با نام هنری Molly خلق کرده است.

ایده‌ی اصلی کرای‌بیبی از تجربه‌های شخصی مولی شکل گرفت. او از کودکی احساساتی و زودرنج بود و بارها به او گفته شده بود که گریه نکند. با بزرگ‌تر شدن، متوجه شد که آدم‌ها نه‌تنها گریه کردن، بلکه نشان دادن احساساتشان را هم نوعی ضعف می‌دانند. همین موضوع باعث شد شخصیت‌هایی با چشم‌های پر از اشک خلق کند. انگار کرای‌بیبی به جای او احساساتی را که نمی‌توانست آزادانه بیان کند، نشان می‌داد. 

چرا کرای‌بیبی همیشه گریه می‌کند؟

 

چون گریه کردن بخشی از آزاد کردن احساسات است.

در دنیایی که خیلی وقت‌ها به ما یاد می‌دهد ناراحتی‌مان را پنهان کنیم، کرای‌بیبی درست برعکس عمل می‌کند:
احساساتت را پنهان نکن. اگر دلت می‌خواهد گریه کنی، گریه کن.

 

به همین دلیل ظاهر بامزه، لپ‌های کوچک، کک‌ومک‌ها و قطره‌های اشک بزرگش در کنار هم یک تضاد جالب می‌سازند: همزمان آسیب‌پذیر، بامزه و قدرتمند.

و نکته‌ی جذاب این است که هر سری از کرای‌بیبی یک جنبه‌ی متفاوت از احساسات را روایت می‌کند؛ مثلاً Crying Again بیشتر درباره‌ی رها کردن احساسات و پذیرفتن گریه است، در حالی که Crying for Love به احساسات مربوط به عشق و شکست عاطفی می‌پردازد.

  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *